Buraki są bezpieczne, jeśli podajesz je rozsądnie
- Tak, ale z umiarem - burak powinien być dodatkiem, nie podstawą diety.
- Najlepsza forma to burak ugotowany, ostudzony i drobno pokrojony lub rozgnieciony.
- Unikaj przetworów - buraków marynowanych, konserwowych, sałatek i barszczu z przyprawami.
- Czerwony mocz lub kał może być skutkiem barwników z buraka, ale nie wolno ignorować złego samopoczucia psa.
- Choroby nerek, kamienie moczowe i dieta weterynaryjna wymagają wcześniejszej konsultacji z lekarzem.
Buraki mogą trafić do psiej miski, ale jako dodatek
Buraki czerwone nie są dla psów toksyczne. ASPCA zalicza je do roślin nietrujących dla psów, dlatego mała porcja czystego warzywa zwykle nie stanowi problemu. U części zwierząt burak dostarcza błonnika, folianów, potasu i związków o działaniu antyoksydacyjnym.
Nie traktowałbym go jednak jako cudownego składnika diety. Burak nie „oczyszcza krwi”, nie leczy anemii i nie poprawia automatycznie kondycji psa podczas długiej wyprawy. Przy aktywnym czworonogu znacznie większe znaczenie ma pełnoporcjowe żywienie, nawodnienie i odpowiednia ilość energii.
W praktyce najlepiej myśleć o nim jak o okazjonalnym dodatku do karmy albo urozmaiceniu nagrody treningowej. Jeżeli pies dobrze toleruje marchew czy dynię, burak może być kolejnym warzywem do ostrożnego przetestowania, ale nie ma powodu wprowadzać go na siłę.
Jak przygotować buraka dla psa
Najbezpieczniejszy wybór to świeży burak ugotowany w wodzie lub na parze. Po ostudzeniu obierz go, jeśli skórka jest twarda, i pokrój na bardzo małe kawałki. Możesz też zetrzeć warzywo na tarce albo rozgnieść je widelcem i wymieszać z karmą.
Surowy burak nie jest zakazany, ale jest twardy i trudniejszy do pogryzienia oraz strawienia. Jeśli chcesz podać go bez gotowania, zetrzyj go bardzo drobno i zacznij od symbolicznej ilości. Duże, twarde kawałki mogą być ryzykiem zadławienia, zwłaszcza dla małych psów i łapczywych jedzących.
Przeczytaj również: Czy pies może jeść pieczarki - Kiedy są bezpieczne dla psa?
Czego nie dodawać
- soli i gotowych mieszanek przypraw,
- cebuli, czosnku i pora,
- masła, śmietany, oleju oraz sosów,
- octu, cukru i marynaty,
- składników z sałatki buraczanej lub barszczu.
Buraki konserwowe i marynowane odpadają głównie przez sól, ocet i dodatki smakowe. Sok z buraka również nie daje psu szczególnej przewagi, a łatwo podać go zbyt dużo. Najprostsza wersja jest tu naprawdę najlepsza.
Ile buraka można podać psu
Nie ma jednej porcji odpowiedniej dla każdego psa. Znaczenie ma jego masa ciała, wiek, aktywność, cała dieta i wrażliwość przewodu pokarmowego. Przy pierwszej próbie kieruję się zasadą, że porcja ma być mała, a nowy składnik wprowadzamy pojedynczo.
| Masa psa | Ostrożna porcja na pierwszą próbę | Jak podać |
|---|---|---|
| Do 5 kg | około 1/2 łyżeczki | Rozgnieciony burak wymieszany z karmą |
| 5-15 kg | około 1 łyżeczki | Drobno starty lub ugotowany |
| 15-30 kg | około 1 łyżki | Małe kawałki jako dodatek |
| Powyżej 30 kg | 1-2 łyżki | Po wcześniejszym sprawdzeniu tolerancji |
Po pierwszej porcji obserwuj psa przez 24 godziny. Jeśli nie pojawią się luźny kał, wymioty, gazy ani wyraźny dyskomfort, burak można podawać okazjonalnie, na przykład raz lub dwa razy w tygodniu. Nie zwiększaj ilości tylko dlatego, że pies chętnie go zjada.
Wszystkie dodatki i przysmaki powinny zajmować najwyżej około 10% dziennej podaży kalorii. U psa na diecie odchudzającej nawet zdrowe warzywo może utrudniać kontrolę masy ciała, jeśli trafia do miski bez uwzględnienia reszty jedzenia.
Kiedy buraki mogą zaszkodzić
Najczęstszy problem to nie zatrucie, lecz reakcja przewodu pokarmowego. Zbyt duża porcja może skończyć się biegunką, wzdęciami lub bólem brzucha, szczególnie u psa, który ma wrażliwe jelita albo nie dostaje na co dzień warzyw.
Ostrożność jest potrzebna także przy chorobach nerek, problemach z drogami moczowymi, kamieniach moczowych, zaburzeniach gospodarki mineralnej i cukrzycy. Jeśli pies je karmę leczniczą, nie wprowadzałbym buraka samodzielnie, ponieważ nawet mały dodatek może zmienić założenia diety.
AKC zwraca uwagę, że psy ze skłonnością do kamieni nerkowych powinny dostać buraki dopiero po konsultacji z lekarzem weterynarii. Podobnie postąpiłbym przy przewlekłych biegunkach, nawracających zapaleniach trzustki lub niewyjaśnionych problemach z moczem.
Czerwony mocz po buraku nie zawsze oznacza krew
Buraki zawierają silne barwniki, dlatego po ich zjedzeniu mocz albo kał psa może przybrać różowy, czerwony lub bordowy odcień. Jeśli zwierzę zachowuje się normalnie, je, pije i oddaje mocz bez trudności, zjawisko zwykle mija po usunięciu buraka z jadłospisu.
Nie zakładaj jednak automatycznie, że każda czerwień to tylko barwnik. Do weterynarza skontaktuj się szybko, gdy pojawią się skrzepy, parcie na mocz, ból, wymioty, osłabienie, czarny smolisty kał albo zmiana utrzymuje się dłużej niż 24-48 godzin.
Jeżeli pies zjadł jednorazowo dużą ilość buraków, najczęściej wystarczy odstawić warzywo, zapewnić dostęp do wody i obserwować układ trawienny. Przy nasilonych objawach nie czekaj na ich samoistne ustąpienie.
Burak w misce ma być małym dodatkiem
Najkrótsza odpowiedź brzmi: tak, pies może jeść buraki, pod warunkiem że są czyste, podane w małej ilości i dobrze tolerowane. Najrozsądniej wybrać buraka gotowanego, rozdrobnić go i potraktować jako okazjonalne urozmaicenie posiłku lub nagrodę po treningu.
Jeśli pies ma chorobę przewlekłą, specjalistyczną dietę albo historię kamieni moczowych, decyzję zostaw lekarzowi weterynarii. Zdrowemu psu burak nie jest potrzebny do prawidłowego żywienia, ale w rozsądnej porcji może być bezpiecznym, prostym dodatkiem.
