Najważniejsze liczby dotyczące masy owczarka staroniemieckiego
- Pies według polskiego wzorca waży zwykle 40-50 kg.
- Suka powinna mieścić się najczęściej w zakresie 28-35 kg.
- Waga zawsze zależy od wzrostu, płci, wieku i umięśnienia.
- Sam wynik na wadze nie wystarcza. Liczy się przede wszystkim kondycja ciała.
- Żebra powinny być wyczuwalne pod palcami, ale nie powinny być mocno widoczne.
Ile waży dorosły owczarek staroniemiecki
Według wzorca stosowanego przez Związek Kynologiczny Owczarka Staroniemieckiego w Polsce dorosły samiec powinien ważyć 40-50 kg, a dorosła suka 28-35 kg. Towarzyszą temu różnice we wzroście. Pies mierzy zwykle 63-68 cm w kłębie, natomiast suka 57-62 cm.| Płeć | Wysokość w kłębie | Zakres masy |
|---|---|---|
| Pies | 63-68 cm | 40-50 kg |
| Suka | 57-62 cm | 28-35 kg |
Nie traktowałbym tych liczb jak sztywnego celu dla każdego zwierzęcia. Samiec o drobniejszej kości może wyglądać prawidłowo przy masie bliższej dolnej granicy, a duża, mocno umięśniona suka może potrzebować nieco więcej. Zdrowy pies nie musi ważyć dokładnie tyle, ile podaje tabela.
W praktyce obfita sierść często utrudnia ocenę. Mokry pies albo zwierzę po wyczesaniu wygląda zupełnie inaczej, dlatego wagę najlepiej łączyć z oględzinami sylwetki i regularnym pomiarem obwodu klatki piersiowej.
Dlaczego w różnych źródłach pojawiają się inne zakresy
Określenie „owczarek staroniemiecki” nie zawsze jest używane w identycznym znaczeniu. W nomenklaturze FCI występuje owczarek niemiecki, obejmujący między innymi odmianę długowłosą, natomiast w Polsce nazwa owczarek staroniemiecki bywa związana z odrębnymi klubowymi wzorcami hodowlanymi.
Z tego powodu można spotkać dane wskazujące na niższą masę, na przykład około 30-40 kg u samców. Dotyczą one często owczarka niemieckiego według innego wzorca albo opisów hodowli posługujących się nazwą staroniemieckiego typu psa. Przed porównaniem liczb trzeba sprawdzić, którego wzorca dotyczą.
Różnice wynikają także z budowy konkretnych linii. Psy użytkowe są zwykle lżejsze i bardziej suche, a psy hodowane z naciskiem na mocną kość mogą być cięższe. Nie oznacza to jednak, że większa masa automatycznie świadczy o lepszej jakości. Dla zdrowia ważniejsze są proporcje, sprawność ruchowa i brak nadmiaru tłuszczu.
Jak ocenić, czy masa psa jest prawidłowa
Najprostszą domową kontrolę wykonuję dłońmi, a nie samym wzrokiem. U prawidłowo zbudowanego owczarka żebra powinny być łatwo wyczuwalne pod cienką warstwą tkanki, ale nie powinny mocno wystawać. Patrząc z góry, trzeba dostrzec delikatne zwężenie talii za żebrami.
- Prawidłowa masa oznacza wyczuwalne żebra, widoczną talię i lekko podciągnięty brzuch.
- Nadwaga pojawia się, gdy żebra trudno wyczuć, talia zanika, a brzuch staje się zaokrąglony.
- Niedowaga jest prawdopodobna, gdy żebra, kręgosłup lub kości miednicy są wyraźnie widoczne.
U psa z długą sierścią dobrze sprawdza się kontrola po kąpieli albo podczas dokładnego czesania. Zwracam też uwagę na ruch. Prawidłowo odżywiony owczarek porusza się sprężyście i chętnie, natomiast dodatkowe kilogramy często powodują szybsze męczenie się, cięższy chód i niechęć do schodów.
W gabinecie weterynarz może zastosować skalę BCS, czyli ocenę kondycji ciała. To praktyczniejsze narzędzie niż porównywanie psa z fotografią innego osobnika, ponieważ uwzględnia jego indywidualną budowę.
Waga szczeniaka zmienia się szybciej niż wygląd
Szczenię owczarka staroniemieckiego nie powinno być oceniane według docelowej masy dorosłego psa. W pierwszych miesiącach życia rośnie intensywnie, ale tempo wzrostu nie jest równe. Po okresie szybkiego przybierania przychodzi etap, w którym pies przede wszystkim wydłuża kończyny i buduje mięśnie.
Nie podaję jednej sztywnej tabeli dla każdego szczeniaka, bo różnice między miotami potrafią być duże. Rozsądniejsza jest obserwacja własnej krzywej wzrostu. Szczenię można ważyć raz w tygodniu do około 6. miesiąca życia, a później co 2-4 tygodnie, zawsze w podobnych warunkach.
Niepokoić powinno nagłe zatrzymanie przyrostu, gwałtowne chudnięcie albo bardzo szybkie tycie. U dużych psów nadmierne dokarmianie może przeciążać rozwijające się stawy, dlatego karma powinna być przeznaczona dla szczeniąt ras dużych, a porcje trzeba ustalać według kondycji, nie według apetytu.
Najczęstszy błąd polega na tym, że właściciel chce, aby młody pies wyglądał „solidnie”. Lekko smukła sylwetka w okresie wzrostu jest zwykle bezpieczniejsza niż zaokrąglony brzuch i ciężki chód. Szczeniak nie powinien być pulchny tylko dlatego, że ma szybko rosnąć.
Jak utrzymać prawidłową masę u aktywnego psa
Owczarek staroniemiecki potrzebuje ruchu, ale sama aktywność nie naprawi źle dobranej diety. Dwa psy mogą pokonywać podobny dystans, a mimo to jeden będzie przybierał na wadze, jeśli dostaje większe porcje, gryzaki i resztki ze stołu.
Podstawą jest odmierzanie jedzenia na wadze kuchennej. Zalecenia z opakowania traktuję jako punkt wyjścia, ponieważ producent nie zna wieku, metabolizmu i codziennego wysiłku konkretnego psa. Jeżeli przez 2-3 tygodnie masa rośnie mimo prawidłowej sylwetki, porcję można delikatnie skorygować po konsultacji z lekarzem weterynarii.
- U dorosłego psa kontroluj masę co 2-4 tygodnie.
- Smaczki nie powinny zastępować pełnoporcjowego posiłku.
- Przy nadwadze zwiększaj spokojny ruch, nie forsowne sprinty.
- W okresie wzrostu unikaj regularnego biegania przy rowerze i skoków z wysokości.
Najlepiej sprawdzają się długie spacery, praca węchowa, ćwiczenia posłuszeństwa i umiarkowane marsze po różnym podłożu. Taki zestaw buduje mięśnie i zajmuje psa psychicznie, a jednocześnie jest bezpieczniejszy dla stawów niż codzienne, intensywne aportowanie.
Kiedy większa lub mniejsza masa wymaga konsultacji
Jednorazowe odchylenie od tabeli nie musi oznaczać problemu. Szybkiej konsultacji wymaga jednak nagła zmiana masy bez zmiany diety lub aktywności, szczególnie gdy towarzyszą jej biegunka, wymioty, wzmożone pragnienie, osłabienie albo wyraźna niechęć do ruchu.
Zbyt wysoka masa zwiększa obciążenie stawów i może pogarszać komfort poruszania się. U dużego psa każdy dodatkowy kilogram ma znaczenie, dlatego lepiej zareagować, gdy talia dopiero zaczyna zanikać, niż czekać na poważną otyłość.
Jeżeli pies jest bardzo chudy mimo dobrego apetytu, przyczyną mogą być między innymi pasożyty, problemy z wchłanianiem, choroby przewodu pokarmowego lub zaburzenia metaboliczne. W takiej sytuacji samo zwiększenie porcji nie rozwiązuje problemu. Najpierw trzeba ustalić przyczynę, a dopiero potem zmieniać żywienie.
Najlepsza waga to ta, przy której pies porusza się swobodnie
Dla orientacji można przyjąć, że dorosły owczarek staroniemiecki waży około 40-50 kg jako samiec i 28-35 kg jako suka. Ta informacja pomaga ocenić skalę, ale nie zastępuje oględzin sylwetki, kontroli kondycji i obserwacji zachowania podczas ruchu.
Jeśli żebra są wyczuwalne, talia zachowana, a pies chętnie chodzi, kłusuje i odpoczywa bez zadyszki, jego masa najpewniej jest dobrze dobrana. Właśnie taki praktyczny punkt odniesienia sprawdza się lepiej niż dążenie do konkretnej liczby na wadze.
