Po zmianie czasu wychodzę z psem po pracy i jest już ciemno. Dlatego odblask przypinam nie tylko sobie, ale też do smyczy i obroży. Kierowca zauważy moją kurtkę z odblaskiem, ale małego, ciemnego psa obok może przeoczyć. Pieszego bez odblasku widać dopiero z 20 metrów, czyli na dwie sekundy przed autem.
Wieczorny spacer wygląda teraz inaczej
Jeszcze niedawno wieczorne wyjście z psem zaczynało się przy dziennym świetle. Po przestawieniu zegarków wychodzę z domu o tej samej porze, a latarnie już się palą. Gdy do tego mży, ulica robi się szara, a pobocze zlewa się z mokrym asfaltem.
Pies idzie nisko, tuż przy krawędzi chodnika albo pobocza. Ja widzę go dobrze, bo patrzę na niego z góry i wiem, gdzie jest. Kierowca nie ma tej wiedzy i w światłach auta wyłapuje przede wszystkim to, co się odbija.
Ile czasu ma kierowca, żeby cię zauważyć?
Bez elementów odblaskowych pieszy po zmroku wyłania się z ciemności dopiero z około 20 metrów. To mniej więcej dwie sekundy, zanim samochód znajdzie się na jego wysokości. W tak krótkim czasie trudno zahamować albo spokojnie odbić kierownicą.
Odblask wydłuża ten dystans o ponad 100 metrów. Kierowca ma wtedy czas, żeby zwolnić i ominąć spacerujących szerokim łukiem. Pies bez odblasku jest w gorszej sytuacji niż człowiek, bo jest niższy, często ma ciemną sierść i nie wie, że przy nadjeżdżającym aucie trzeba zejść na bok.
Mój odblask nie wystarczy za nas dwóch
Łatwo uznać, że skoro opiekun ma opaskę albo kamizelkę, to kierowca zobaczy całą parę. On jednak zobaczy jeden świecący punkt i ominie właśnie jego. Pies idący obok albo kawałek za mną dalej pozostaje w cieniu, zwłaszcza gdy jest mały i ciemny.
Obowiązek noszenia odblasków na terenie niezabudowanym dotyczy ludzi, nie zwierząt. Przepis nie każe mi niczego przypinać psu, ale rozsądek tak. Nie chodzi tylko o drogi za miastem. Na słabo oświetlonym osiedlu ryzyko jest podobne.
Sporo ryzyka dokłada też smycz automatyczna. Pies potrafi błyskawicznie rozwinąć linkę i wybiec w stronę jezdni, zanim zdążę ją zablokować. Po ciemku taka chwila wystarczy, żeby znalazł się tam, gdzie kierowca się go nie spodziewa.
Co przypinam psu po zmianie czasu
- Zawieszka na smyczy, przypięta na stałe. Nie zdejmuję jej po spacerze, więc nie muszę o niej pamiętać przy każdym wyjściu. Biorę smycz i odblask już na niej jest.
- Odblask przy obroży albo szelkach. Wystarczy zwykła przypinka. Kto woli, może kupić odblaskową obrożę, szelki, kamizelkę, smycz albo bandanę. Małym psom, które zimą chodzą w ubrankach, warto wybrać takie z odblaskowymi wstawkami.
- Zwykły odblask obok świecącej obroży. Obroże ładowane przez USB i lampki przy szelkach są wygodne, ale na długim spacerze mogą się rozładować. Wtedy pies znowu znika w ciemności, a zwykły odblask działa zawsze. Przy lampkach pamiętam też o innych ludziach na spacerze, bo migające światło potrafi drażnić przechodniów i ich psy.
- Zwykła smycz zamiast automatycznej przy drodze. Na stałej długości linki mam psa pod kontrolą i czuję każdy jego ruch, a on czuje mój. Przy ruchliwej ulicy po zmroku to ważniejsze niż swoboda biegania.
Odblask zostaje na smyczy także wiosną
Zmiana czasu to dobry sygnał, żeby wrócić do odblasków, bo łatwo skojarzyć jedno z drugim. Zdejmować ich potem nie warto. Późny letni spacer albo wyjście przed świtem też odbywa się po ciemku, a zawieszka przy smyczy nie przeszkadza ani mnie, ani psu. Może za to sprawić, że kierowca w ogóle zauważy psa.
